Vrijwilligerswerk in Paje

Vrijwilligerswerk in het buitenland is een groot onvergetelijk avontuur. Je leert van dichtbij een andere cultuur kennen én draagt je steentje bij aan een betere wereld. In deze serie interview ik jongeren die vrijwilligerswerk hebben gedaan. Zij kozen er bewust voor om deel te nemen aan een project en lieten Nederland voor langere tijd achter zich. Aan welk project namen ze deel, hoe kijken ze terug op deze unieke ervaring en wat zijn hun plannen voor de toekomst? Deze keer is het de beurt aan Sanne van den Brand. Zij koos voor vrijwilligerswerk in Paje, een dorpje op het paradijselijke eiland Zanzibar. 

Wie ben je?

Mijn naam is Sanne van den Brand, 23 jaar en heb psychologie gestudeerd aan de Radboud Universiteit van Nijmegen. Ik heb de master Gezondheidszorgpsychologie afgerond, met als specialisatie Neuropsychologie. Ik ben geboren in Udenhout en heb hier ook altijd gewoond. Mijn ouders en broertje wonen hier nog steeds. Voor mijn studie ben ik op kamers gegaan in Nijmegen en inmiddels woon ik hier alweer 1,5 jaar samen met mijn vriend met wie ik zo’n 7,5 jaar samen ben. 

Vrijwilligerswerk in Paje Simone

Waarom vrijwilligerswerk in het buitenland?

Ik heb altijd al een voorliefde voor Afrika gehad en speelde al een tijdje met het idee om na mijn studie naar het buitenland te gaan. Naast mijn studie had ik al een aantal jaar twee vrijwilligerbaantjes en dat beviel me ontzettend goed. Toen ik mijn masterdiploma op zak had en (nog) geen baan had, was dit voor mij het ideale moment om al het bovenstaande te combineren en vrijwilligerswerk te gaan doen in het buitenland, Afrika wel te verstaan.

Welk project heb je in Paje gedaan?

Ik ben flink gaan zoeken naar een project dat mij aansprak. Ik wilde graag een sociaal project, waarbij ik direct contact had met mensen en waarbij mijn studie nog van pas kon komen. Daarnaast vond ik het belangrijk om een onafhankelijk project te kiezen, waarbij ik echt iets kon bijdragen aan de samenleving. Zo ben ik na lang zoeken via Vrijwillig Wereldwijd terecht gekomen bij een geweldig project, More Africa in Zanzibar. More Africa is een non-gouvernementele organisatie die zich richt op kinderen en jong volwassenen met een fysieke en/of mentale beperking. Zij bieden deze kinderen onder andere speciaal onderwijs, fysiotherapie, training en dagopvang. 

Vrijwilligerswerk in Paje kinderen

Het project is zich nog aan het uitbreiden, maar het is de bedoeling dat er uiteindelijk ook aangepast werk geboden gaat worden aan kinderen vanaf 18 jaar op het bijbehorende bungalowpark en restaurant (wat momenteel nog in aanbouw is).

Ik heb hier twee maanden vrijwilligerswerk gedaan en heb gedurende deze tijd ingewoond bij lokale bevolking samen met de andere vrijwilligers van het project. Elke dag werkten we van 9:00 tot 12:30 op het project, waarna we ’s middags met z’n alle samen lunchten en vervolgens aan de individuele leerdoelen van de kinderen gingen werken. Deze werden elke dag uitgebreid bijgehouden. Rond 15:30 uur waren we hier meestal mee klaar. Dan werden er regelmatig nog voorbereidingen getroffen voor de activiteiten van de volgende dag.

In de weekenden waren we helemaal vrij en was er veel ruimte voor het ondernemen van leuke activiteiten en excursies, zoals zwemmen met dolfijnen, een trip naar Jozani Forest om Red Colombus aapjes te bewonderen, een spice tour en city tour door stone town, snorkelen bij Mnemba beach, een bezoek aan prison island, een full moon party en de nodige stranddagen. 

Vrijwilligerswerk in Paje strand

Wat heb je het meest gemist en waarom?

Dat vind ik een lastige vraag. Er zijn zeker dingen die ik gemist heb, uiteraard mijn familie en zeker ook het eten in Nederland. We aten in Afrika niet heel gevarieerd, ons eten werd bereid door de vrouw des huizes. Ik houd nogal van lekker eten en koken, dus ik kon erg uitkijken naar zoetigheid of een goed gevuld bord avondeten, zelfs een simpel ontbijtje met yoghurt deed me watertanden. En als er weer eens geen water of stroom was, miste ik echt een werkend toilet of verlichting. Al is dit ook wel een beetje de charme van Afrika, denk ik! Maar dit is niet iets wat ik écht heel erg gemist heb. Uiteraard is het fijn om dit te hebben, maar ik kon ook makkelijk zonder.

Vrijwilligerswerk in Paje dorpje

Wat ik wel echt lastig vond was het feit dat je eigenlijk nog zoveel meer wilt betekenen voor de kindjes en de mensen daar, maar dat is met de beperkte middelen en kennis daar simpelweg niet mogelijk. Je voelt je dan behoorlijk machteloos en dit frustreerde me. De gezondheidszorg bijvoorbeeld loopt daar zo enorm achter. En de wetenschap dat dit zoveel beter kan, zoals bij ons in Nederland, maakt het erg frustrerend.

Zo hadden we een jongentje in de groep die erg veel lichamelijke klachten had, veel huiduitslag en ontstekingen. Hij had hier echt last van, maar niemand wist wat er aan de hand was of wat er aan gedaan kon worden. Ook waren hier geen (financiële) middelen voor. Uiteindelijk is hij er gelukkig stukken beter aan toe nadat we zelf met hem naar het ziekenhuis gegaan zijn.  Maar dit zijn wel dingen die ik erg lastig vond.

Vrijwilligerswerk in Paje fysiotherapie

Waar kijk je met veel plezier op terug?

Ik kijk met plezier terug op mijn hele reis, vanaf het moment dat ik het vliegtuig instapte tot het moment dat ik twee maanden later weer uitstapte. Het was een fantastische tijd en er is niets wat ik zou willen veranderen. Ik ben dan ook erg dankbaar voor alles wat ik meegemaakt en ervaren heb. De gezelligheid met de andere vrijwilligers, de blije gezichtjes van de kinderen elke dag, het gevoel en de wetenschap dat je wat hebt kunnen betekenen voor de mensen daar, de toeristische uitjes in het weekend en ook zeker de relaxte sfeer in Afrika. Zoals ze in het Swahili zouden zeggen, Hakuna Matata

Vrijwilligerswerk in Paje groepsfoto

Raad je anderen aan om vrijwilligerswerk te doen?

Ja absoluut! Als je in de gelegenheid bent en het spreekt je aan, zou ik zeggen DOEN! Het is echt een ervaring die je nooit gaat vergeten en je kunt er ongelofelijk veel van leren. Maar je moet er zelf wel echt achter staan en het moet je aanspreken, want een verre reis naar een vreemd land in je eentje is misschien niet voor iedereen weggelegd. 

Wat is het belangrijkste dat je geleerd hebt nu je voor een langere periode op jezelf was aangewezen?

Dat ik meer kan dan ik zelf voor mogelijk had gehouden. Ik heb mezelf beter leren kennen en heb mezelf ook echt verbaasd op sommige punten. Überhaupt al het besluit om in mijn eentje naar Afrika te gaan en daar te leven zonder alle Nederlandse luxe. Het gaf me veel voldoening om mee te werken aan zo’n prachtig mooi project, om elke dag de lachende gezichtjes van die kindjes te zien, een andere cultuur met zijn gebruiken te leren kennen en een vreemd land te bezoeken.  

Wat zijn je plannen voor de toekomst?

Inmiddels ben ik een paar maanden terug in Nederland en werk ik sinds een maand als psychologe bij Het Rughuis in Nijmegen. Dus voorlopig ga ik me volledig richten op mijn werk en blijf ik lekker met mijn vriend in Nijmegen wonen. Een enorm verschil met het leven in Afrika, maar daarom niet minder leuk. Ik blijf absoluut nagenieten van mijn mooie reis en hoop nog ooit terug te gaan naar Zanzibar.

Dank je wel Sanne voor je bijdrage aan “vrijwilligerswerk”, en heel veel succes in je nieuwe baan. Lijkt het jou ook leuk om je ervaringen te delen? Plaats een reactie of stuur een mail naar yourtravelguideonline@gmail.com

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *