Vrijwilligerswerk in Arusha

Vrijwilligerswerk in het buitenland is een groot onvergetelijk avontuur. Je leert van dichtbij een andere cultuur kennen én draagt je steentje bij aan een betere wereld. In deze serie interview ik jongeren die vrijwilligerswerk hebben gedaan. Zij kozen er bewust voor om deel te nemen aan een project en lieten Nederland voor langere tijd achter zich. Aan welk project namen ze deel, hoe kijken ze terug op deze unieke ervaring en wat zijn hun plannen voor de toekomst? Deze keer is het de beurt aan Loek. Hij koos voor vrijwilligerswerk in Arusha, een stad vlakbij de Kilimanjaro in Tanzania.

Wie ben je?

Hoi, ik ben Loek. In ben 18 jaar en start in september met mijn studie PPLE (politics, psychology, law and economics) aan de UvA. Ik ben op het moment van schrijven (helaas) aan het einde van mijn tussenjaar. Dit tussenjaar heb ik genomen na het afronden van VWO. Ik koos hiervoor omdat ik wist dat er weinig momenten zouden komen in mijn leven waarop het zo makkelijk zou zijn om er een half jaar tussenuit te gaan. Op dit moment woon ik nog bij m’n ouders, en echte verantwoordelijkheden heb je ook nog niet dus waarom niet?

Vrijwilligerswerk in Arusha Loek

Waarom vrijwilligerswerk in het buitenland?

De beslissing dát ik vrijwilligerswerk ging doen was al redelijk snel genomen. Waar en wanneer echter nog niet. De reden dat ik vrijwilligerswerk wilde gaan doen was niet een enorm nobel idee om de wereld te verbeteren, want dat is in een half jaar erg lastig. Voor mij was het vooral erg interessant om met de locals in contact te komen. Als je als backpacker met locals omgaat ben je daar echt als bezoeker. Als je zelf in het land werkt, woon je ook voor een bepaalde tijd in dat land. Achteraf bleek dat ook heel erg zo te zijn voor mij. 

Welk project heb je in Arusha gedaan?

Het eerste project wat ik ben gaan doen was microkrediet in Arusha, een stad vlakbij de Kilimanjaro in Tanzania. Onze bezigheden tijdens dit project bestonden uit het helpen van vrouwen die hun eigen bedrijfje hebben. Je moet hier denken aan alles wat er komt kijken bij het hebben van een bedrijf en de wil om geld te verdienen. Zo kregen ze een lening van Projects Abroad en hoefden ze daar geen tot nauwelijks interest over te betalen. Daarnaast zorgden we ervoor dat hun boekhouding op orde was. Wanneer het limiet van een lening bij Projects Abroad van 1.000.000 tzs (omgerekend zo’n € 400,00) bereikt was, konden ze naar de bank gaan om daar een lening aan te vragen.

Er waren negen groepen met ongeveer 10 vrouwen, en elke dag bezochten we 2 groepen. Hier gaven we trainingen die we zelf voorbereid hadden. De onderwerpen van deze trainingen verschilden enorm, voornamelijk afhankelijk van het soort en niveau van de bedrijven die de vrouwen in een groep hadden. Zo gaf je soms trainingen waarbij je vrouwen leerde hoe ze grote getallen makkelijker konden optellen. Een volgende keer gaf je een training over marketing of het opstellen van een business plan.

Vrijwilligerswerk in Arusha

Je wordt geplaatst bij een gastgezin dat in of nabij Arusha woont, voor zolang je project duurt. In mijn gezin sprak iedereen goed Engels en dat maakte het makkelijker om hun cultuur te leren kennen. Voordat ik met het project begon, werd mij aangeraden om een project als microkrediet voor minstens een maand te doen. Omdat je anders niet helemaal begrijpt hoe hun cultuur werkt en ben je niet echt van waarde voor de ontwikkeling van de vrouwen. Om deze reden heb ik besloten om dit project twee maanden te doen, iets wat achteraf een goede keuze was. Aan iedereen die een project als microkrediet gaat doen, wil ik vragen om dit minstens een maand te doen. Zo kunnen de vrouwen het meest profiteren van jouw bezoek.

Wat heb je het meest gemist en waarom?

Nu ik weer terug in Nederland ben, mis ik vooral het echt wonen in Tanzania. Het zijn de kleine dingen als het naar werk gaan in de locale minibusjes die overal door de stad rijden met minstens 20 mensen erin (Dalla Dalla’s). Of het constant horen van Mzungu (blanke) overal waar je loopt en het leven in je gastgezin met een paar andere vrijwilligers. Gelukkig heb ik niet het idee dat ik het te snel gedaan heb of spijt dat ik het niet langer heb gedaan. Twee maanden vind ik een mooie periode, maar ik mis het natuurlijk wel. 

Waar kijk je met veel plezier op terug?

Als ik één specifiek moment moet kiezen, was dat toen ik de vrouwen leerde hoe ze een stoel moesten maken van plastic flessen. Het was networking day, een dag waarop alle 90 vrouwen samen komen en wij de kans krijgen om een training te geven aan alle vrouwen tegelijk. Zelf had ik gekozen om ze te leren om een kleine stoel te maken van plastic flessen. Plastic is daar namelijk een groot probleem, iedereen heeft het in en om hun huis. 

Vrijwilligerswerk in Arusha plastic flessen

Toen de stoelen af waren en ze zagen dat ze er daadwerkelijk op konden zitten zonder de stoel te breken, begonnen ze allemaal te zingen en over te gooien met de stoel. Ze wilden stuk voor stuk op de foto met de stoel en bleven Swahili liederen zingen. Het was zo gaaf om te zien dat alle vrouwen heel erg enthousiast werden van deze training. 

Raad je anderen aan om vrijwilligerswerk te doen?

Ik raad het doen van vrijwilligerswerk iedereen aan. Zoek je project wel zorgvuldig uit en probeer het minstens een maand te doen, ongeacht het type project. Er zit namelijk ook een andere kant aan het vrijwilligerswerk, zoals bij projecten met kinderen. Zij hechten zich aan een vrijwilliger en keer op keer gaat deze vrijwilliger weer weg. Zoek iets uit waar je zelf van denkt dat de problemen zo klein mogelijk zijn en waar je echt iets kunt bijdragen. Zolang je gemotiveerd bent en openstaat voor hun cultuur komt de rest allemaal goed.

Wat is het belangrijkste dat je geleerd hebt nu je voor een langere periode op jezelf was aangewezen?

Waar het misschien een drempel kan zijn om zo lang alleen weg te gaan, kan ik uit eigen ervaring vertellen dat het enorm meevalt. Je zit in een gastgezin met andere vrijwilligers, wat het al makkelijker maakt. Zo eet je ‘s avonds altijd samen met het gezin en heb je een ‘thuis’. Ook scheelt het dat bijna alle vrijwilligers alleen zijn gekomen, en iedereen dus nieuwe mensen wil leren kennen. Dit kan natuurlijk per persoon verschillen, maar het viel mij enorm mee hoe moeilijk of zwaar het was om bijna 5 maanden op mezelf aangewezen te zijn.

Wat zijn je plannen voor de toekomst?

Natuurlijk zou ik graag weer verder reizen, maar helaas is het geld op. Nu is het eerst dus heel veel werken en een paar tripjes in de zomervakantie, en daarna beginnen met studeren. Ik weet in ieder geval zeker dat ik ooit terug ga naar Arusha, maar helaas kan dat nu nog even niet.

Dank je wel Loek voor je bijdrage aan “vrijwilligerswerk”, en heel veel succes met je studie en geniet komende zomer van de tripjes die je gaat maken. Lijkt het jou ook leuk om je ervaringen te delen? Plaats een reactie of stuur een mail naar yourtravelguideonline@gmail.com

2 reacties op “Vrijwilligerswerk in Arusha

  • 17 juni 2017 at 19:55
    Permalink

    Mooie serie, heb met plezier gelezen. Ben zelf ook altijd iemand die elk jaar iets zoekt (vrijwilligerswerk) of iets voor iemand anders doen. Dit jaar Cycle for Plan, Buddy to Buddy en de Social Run. Fijn om voor iemand anders wat te kunnen betekenen.

    Beantwoord
    • 18 juni 2017 at 20:18
      Permalink

      Dankjewel Diana, leuk om te horen! En mooi dat je je inzet als vrijwilliger. Het lijkt me dat je er veel voor terugkrijgt, en je goed gevoel bezorgt.

      Beantwoord

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *