Litter Trap Ambon | Hoe Robin de strijd aangaat tegen de plastic soep!

De mens gebruikt meer plastic dan ooit, en dat laat wereldwijd behoorlijke sporen na. Iedereen kent plaatjes van bergen afval op land en massa’s drijvend plastic in zee. De problematiek van plastic wordt door veel mensen aangetrokken. Robin van den Brand is sinds kort bezig met haar afstudeeronderzoek. Ze doet momenteel onderzoek naar de problematiek rondom plastic zwerfafval in de baai van Ambon in de Molukken. Haar doel is om een plastic vanger te ontwerpen en realiseren: de Litter Trap. 

Wie ben je, en wat doe je?

Mijn naam is Robin van den Brand. Ik studeer Civiele Techniek met een specialisatie Waterbouw. Momenteel zit ik in het laatste jaar van mijn studie en ben ik bezig met mijn afstudeeronderzoek.

Litter Trap Ambon Robin van den Brand

Voor welk afstudeeronderzoek heb je gekozen?

Voor mijn afstudeeronderzoek heb ik geen standaard project uitgekozen. Dit maakt het een stuk lastiger en spannender, maar ook zeker zo leuk en uitdagend. Ik ben drie weken geleden afgereisd naar het eiland Ambon in de Molukken, Indonesië. Hier ga ik onderzoek doen naar hoe we de plastic problematiek in de baai van Ambon kunnen aanpakken door middel van een plastic vanger, ook wel Litter Trap genoemd, te ontwerpen en realiseren. Via de organisatie Recycled Island Foundation in Rotterdam is dit project in samenwerking met LIPI Deep Sea Research en Kota Ambon (de overheid) mogelijk gemaakt.

De meeste mensen kennen Indonesië en de Molukken als mooie vakantiebestemmingen. Witte stranden, prachtig koraal, heerlijk weer, lekker eten en ga zo maar door. Helaas is dat niet helemaal hoe de realiteit is. Ja, er zijn prachtige stranden te vinden. Maar veel stranden zijn bezaaid met plastic en tussen het koraal zijn overal plastic verpakkingen te vinden. Dit heeft een enorm slechte invloed op de natuur. 

Litter Trap Ambon

Waarom vind je de plastic problematiek zo belangrijk? 

Mijn grootste hobby’s zijn duiken en klimmen. Vorig jaar ben ik naar Thailand gegaan om als vrijwilliger te helpen op een Marine Conservation Project. Hier ben ik veel bezig geweest met beach and ocean clean-ups. Daarbuiten gaven we les om de lokale bevolking bewust te maken van de plastic problematiek en hoe hier mee om te gaan. In Thailand ging ik ongeveer drie keer per week, twee keer per dag duiken. Dit stond allemaal in het thema van het behoud van de mooie natuur.

Ik deed survey’s onder water om te kijken naar de verschillende soorten vissen en ongewervelden die aanwezig waren. Tijdens elke duik vond ik wel afval wat de anderen en ik verwijderden en boven water weggooiden. Daarnaast heb ik honderden meters aan visnet verwijderd waar koraal, zeesterren, krabbetjes en andere zeedieren in vast zaten. Al deze gegevens werden door een marine bioloog verwerkt om te bepalen wat de kwaliteit van het rif is. Het resultaat hieruit was choquerend. De kwaliteit van de riffen en de variatie in soorten neemt af. Dit als gevolg van plastic vervuiling. Wat mij ook heel erg liet schrikken, was toen ik een vis ging ontleden uit de supermarkt. Kleine stukjes heb ik onder de microscoop gelegd en ja hoor, plastic. Je leest het goed, vis uit de supermarkt.

Litter Trap Ambon Robin van den Brand

Nadat ik terugkwam uit Thailand heb ik meegedaan aan een casus van het Ministerie van Infrastructuur en Waterstaat. Hiervoor heb ik mijn visie over plastic vervuiling opgeschreven en hoe ik denk dat we dit probleem aan kunnen pakken. Bewustwording creëren en daarbij denk ik dat de oplossing makkelijker moet worden. Veel van het plastic dat we gebruiken is single use plastics.

Denk aan rietjes en flesjes water, die je zoals de term beschrijft maar één keer gebruikt. Aan de hand van mijn pitch ben ik gekozen om één van de tweeëntwintig waterambassadeurs te worden. Momenteel ben ik in samenwerking met Rijkswaterstaat bezig om evenementen plasticvrij te krijgen. Daarnaast geef ik gastlessen op scholen en werk ik samen met Dutch Wavemakers om kinderen te enthousiasmeren over de watersector en te informeren over de plastic vervuiling.

Waarom wil je een Litter Trap ontwikkelen?

Het afgelopen jaar heb ik mijn passie kunnen gebruiken om me op verschillende manieren in te zetten tegen de plastic vervuiling. Ik wist dat de plastic vervuiling een grote impact had op het ecosysteem, en dat er wat tegen gedaan moest worden. Maar ik was er niet bewust mee bezig. Dit is het afgelopen jaar sterk veranderd en het heeft mij gestimuleerd deze richting op te gaan. Gelukkig heb ik binnen mijn opleiding de vrijheid gekregen om me in deze richting te ontwikkelen en dit te combineren met de techniek. Want zeg nou eerlijk: als jij op vakantie bent, wil je toch de mooie natuur zien? 

Hoe zijn de afgelopen drie weken in de Molukken verlopen?

Maar nu jullie mijn achtergrond en passie weten zal ik wat meer ingaan op hoe het nu is in de Molukken. Toen ik op het vliegveld aankwam dacht ik, daar gaan we dan, mooi vakantieland. Daar kwam ik snel van terug. De cultuurshock kwam hard en onverwachts aan. Tijdens het rijden naar het gasthuis zag ik alleen maar zelfgemaakte hutjes van oude, verroeste golfplaten. En aan de kant van de weg lagen kleren te drogen. Mijn eerste gedachte was: hoe kan je hier zo leven?

Dit ging door tot we bij het huis aankwamen. Het huis zag er van de buitenkant goed uit. Vol goede moed stapte ik naar binnen. Even een rondje door het huis doen. Waar is de douche? In de hoek staat een bak met water en op de rand ligt een bakje. Met dit bakje kan ik water in het toilet gooien (lees: doorspoelen). Daarnaast gebruik ik hetzelfde bakje om te douchen. Je gooit een bakje met koud water over je heen en dat wordt dus douchen voor de komende maanden.

Douchen is ineens niet meer zo relaxt als thuis maar je wordt je wel heel bewust van je waterverbruik. Het verbaast mij dat ondanks de andere cultuur ik zo makkelijk kan wennen. Ik denk dat het komt door de mensen. Ze laten je thuis en welkom voelen. Ondanks dat alle luxe die we thuis als zo vanzelfsprekend zien zijn mensen hier enorm dankbaar. 

Litter Trap Ambon

Het is lastig communiceren omdat eigenlijk niemand Engels spreekt. Op een paar mensen na die gebrekkig Engels spreken. In combinatie met vaak lang wachten maakt dat het werk erg lastig, maar het enthousiasme van de mensen maakt veel goed. Iedereen is blij dat je er bent. Mensen voelen zich vereert dat wij als westerse mensen bij hun op bezoek zijn.

De cultuur is anders dan in Nederland. Als ik hier over straat loop wordt er om de vijf meter Bule (buitenlander) of mister geroepen. Mister, omdat ze vaak niet weten dat, dat de term is voor een man in het Engels. Ik lach meestal vriendelijk of zwaai. Daarnaast wordt er regelmatig gevraagd of ik met iemand op de foto wil. Tuurlijk! De lach die je dan op iemand zijn gezicht bezorgd maakt mijn dag. Door zoiets kleins maak je de mensen hier enorm blij.

Litter Trap Ambon Robin van den Brand

Daarnaast is het cliché van lekker eten echt waar. Ik ben om eerlijk te zijn soms wel kieskeurig maar het eten hier is echt super lekker. Tot nu toe ben ik nog geen moment alleen geweest en ga ik samen met de andere stagiair Thomas vaak met de lokale bevolking eten of ergens naartoe. Ze willen je overal bij helpen. Ondanks dat je soms niets verstaat van wat ze zeggen, ze bedoelen het goed en ze helpen je met alle liefde. 

In een volgend blog zal Robin meer inhoudelijk ingaan op haar project en wat ze allemaal heeft gezien en geleerd. Momenteel is ze hard aan de slag met haar onderzoek. Robin houdt zelf ook een blog bij. Hier geeft ze wekelijks een update van wat ze allemaal meemaakt en hoe de ontwikkeling van de Litter Trap vordert.

Wat doe jij om de plastic vervuiling tegen te gaan?

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.